آســــمانــه

جای پا :

شبی از شبها ، مردی خواب عجیبی دید . او دید که در عالم رویا ، پا به پای خداوند روی ماسه های ساحل دریا قدم میزند و در همان حال ، در آسمان بالای سرش ، خاطرات دوران زندگیش به صورت فیلمی در حال نمایش است.

او که محو تماشای زندگیش بود ، ناگهان متوجه شد که گاهی فقط جای پای یک نفر روی شنها دیده می شود و آن هم زمان هایی است که او دوران پر در د و رنج زندگیش را طی کرده است . بنا براین  با نا راحتی به خدا که در کنارش راه می رفت گفت : پر ورد گارا....تو فر موده بودی که اگر کسی  به تو روی آورد و تورا دوست بدارد ، در تمام مسیر زندگی کنارش خواهی بود و او را محافظت خواهی کرد، پس چرا در

مشکل ترین  لحظات که به تو سخت نیاز داشتم تنها گذاشتی؟

خداوند لبخندی زد و گفت : بنده عزیزم ، من هرگز تورا تنها نگذاشته ام ، آن زمانهایی که در رنج و سختی

بوده ای من تو را تنها نگذاشته ام ، آن زمان هایی که در رنج و سختی بوده ای من تو را بر روی دستانم  نگاه داشته بودم تا به سلامت از موانع و مشکلات عبور کنی !

پروانه:

کاش پروانه بودن هیچگاه تاوان نداشت                 

                                      دیدگان مست عاشق هیچگاه باران نداشت

کاش اگردل در هوای یاس ما پر میکشید

                               هیچ پروانه ای غم بی باغبا نی را نداشت

خانه کوچک ما:

   دل ما دریا بود، زندگی زیبا بود                             پشت این سرو بلند کلبه دلها بود

   مادرم روی زمین، نان گندم میپخت                       خواهرم با دل شاد، گرد گلها می شست                 

  پدرم روی زمین،مهربانی می کاشت                      فصل تابستان باز، دوستی بر می داشت

  عطر گلها در روز، خانه را بر می داشت                 خانه کوچک ما یک بغل خرمن داشت.............. 

انتظار:

مثل برگی زرد هستم ای بهار                                      

                                    زندگی را دوست دارم  ولی

     خسته ام از درد های  بی شمار     

                                     تا به کی در حسرت آزادگی

       تا به کی زندانی این روزگار

                                    مثل شمعی عاشق پروانه ام

                  بی قرارم بی قرارم بی قرار

شادمهر عقیلی:

     در این دنیا تک و تنها شدم من                             سیاهی در دل شبها شدم من      

    چو مجنونی که از مردم گریزم                             شتابان در پی لیلا شدم من  

     چه بی سر می خندم                                          چه بی اثر می گریم

     به نا کامی چرا عاشق شدم من                             چرا عاشق چرا شیدا شدم من    

شب مستی:

   شبی مست مست میگزشتم از در می خانه ای

  تا که چشم مستم خیره شد بر خانه ای

 نرم نرمک پیش رفتم تا کناره پنجره

 وای خدایا، دیدم عجب  صحنه دیوانه ای

 پدری  کور و فلج اندر گوشه ای

 مادری گریان ونالان اندر گوشه ای

پسری از سوز و سرما میزند دندان به لب

دختری مشغول عیش و نوش با بیگانه ای ست

زان پس لعنت فرستادم به خویش تا که مستم ننگرم بر خانه ای

تا که ببینم دختری عصمت فروخته بهر نان خانه ای

آن که دائم هوس سوختن ما می کرد کاش می آمد و از دور ما را تما شا میکرد.

حوالی بساط شیطان :

دیروز شیطان را دیدم. در حوالی میدان بساطش را پهن کرده بود: فریب می فروخت. مردم دورش جمع شده

بودند هیاهو می کردندوهول میزدند و بیشتر میخواستند.در بساطش همه چیزبود: غرور, حرص, دروغ

خیانت, جاه طلبی و.... هرکس چیزی میخرید ودر ازایش چیزی می داد: بعضی ها تکه ای از قلبشان را

می دادند وبعضی ها پارهای از رو حشان را وعده ای دیگر آزادگیشان رامبخشیدند.

شیطان میخندیدودهانش بوی گند جهنم می داد.حالم را بهم می زد.دلم میخواست همه نفرتم را توی صورتش

تف کنم.انگار ذهنم را خواند. موذیانه خنددید و گفت :من با کسی کار ندارم فقط گوشه ای بساطم را پهن کر ده ام

و آرام نجوا میکنم نه قیل و قال میکنم و نه کسی را مجبور میکنم از من چیزی بخرد میبینی ! آدمها خودشان

دور من جمع شده اند.جوابش را ندادم آن وقت سرش را نزدیکتر آورد و گفت: البته تو با اینها فرق نمی کنی

تو زیرکی ومومن زیرکی وایمان میتواند آدم را نجات دهد. انسان زیرک می تواند حتی از شیطان نیز به نفع خود

بهره کشد ولی اینها ساده اند و گرسنه , با هر چیزی فریب می خورند....

از شیطان بدم می آمد ولی حرفهایش شیرین بود . گذاشتم که حرف بزند و هی گفت و گفت و گفت…

ساعتها کنار بساطش نشستم تا اینکه چشمم به جعبه عبادت افتاد که لابلای چیزهای دیگر بود. دور از چشم

شیطان آن را برداشتم و توی جیبم گذاشتم با خود گفتم بذار یک بار هم شد ه کسی، چیزی از شیطان بدزدد.

بگذار یک بار هم او فریب بخورد. به خانه آمدم و در کوچک جعبه عبادت را باز کردم. توی آن اما جز غرور

 چیزی نبود. جعبه عبادت از دستم افتاد و غرور و ریا توی اتاق ریخت. فریب خورده بودم، فریب.

دستم را روی قلبم گذاشتم،‌نبود! فهمیدم که آن را کنار بساط شیطان جا گذاشته‌ام. تمام راه را دویدم. تمام راه

لعنتش کردم. تمام راه خدا خدا کردم. می‌خواستم یقه نامردش را بگیرم عبادت دروغی اش را توی سرش بکوبم و

قلبم را پس بگیرم. به میدان رسیدم، شیطان اما نبود آن وقت نشستم و های های گریه کردم.اشکهایم که تمام

شد،‌بلند شدم تا بیدلی را با خود ببرم که ناگهان صدایی شنیدم صدای قلبم را......   

‌  

بی اختیار به سجده افتادم و زمین را بوسیدم به شکرانه قلبی که پیدا شده بود.

 همیشه تنهایی بهتر از گدایی محبت است

Shadmehr Aghili:

نام : شادمهر  نام خانوادگی : عقیلی    شغل : آوازخوان ، آهنگ ساز،بازیگر    روز تولد : 11 مهر 1351   

محل تولد : تهران (خیابان هاشمی )  مدرک تحصیلی : فوق لیسانس از هنرستان موسیقی

توضیحاتی در مورد شادمهر خان عقیلی:

متنفر از تجملات ، عاشق بازی بهروز وثوقی ، مادرش را خیلی دوست دارد ، دوست دار ترانه های ترکی

اتومبیل مورد علاقه BMW  شناگر حرفه ای ، آهنگ ساز حرفه ای ، تقریبا مسلط به نواختن اکثر سازها