آســــمانــه

در اتاقی که به اندا زه یک تنهاییست .

دل بود ،

که به اندازه یک عشق است

به بهانه های ساده خوشبختی مینگرد

به زوال زیبای گلهای در گلدان

به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای

و به آواز قناری ها

که به اندازه یک پنجره میخوانند.

                                   فروغ فرخزاد