سریال کره ای جومونگ Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
 

در نگاه تو بودم .... در فکرت بودم ......... در حرفهایت اولین نفر بودم

در خیال رویاهایت من پرواز میکردم

نمی دونم چی شد؟!!!.....شاید دست تقدیر باشه که من و تو رو

از هم جدا کرد .....

جدا کرد و گمراه عالمم کرد.......

کاش می شد ....کاش می شد ....که این یه خواب بود ..

خوابی که با بیدار شدنش

از یک توهم مزخرف از خیا لم دور می شد....

ولی توهم نبود...خوابم نبود....یک واقعیت بود.

نمی دونم کدوم احمقی اومد و تو رو از من جدا کرد.

ولی نشد

                                        

              

با تو هستم غریبه ، چشمان اشک بارم را ندیدی ، بغض در گلویم را ندیدی ، تپش این قلب چشم به راهم راندیدی....

چه بگویم که هر چه گویم هیچ است تباه است ، ای کاش بودی مرا میدیدی که چگونه بی تو حیرانم ، بی یارم گریانم

چه سود تو که باورت نمیشود من هر چه گویم ، گویی هیچ نگفتم

میدانی دگران گویند چرا غم چرا غصه !!! اما من چه گویم به دگران جز این که بگویم تو را میخواهم

خنده دار است از بس گفته ام تو را میخواهم !!!!  دیگر هیچ جمله ایی جز این را نمیدانم ، گویی من جز این هیچ نمیخواهم ، اما این بدان من تو را میخواهم ، عشقت را میخواهم ، قلب مهربانت را میخواهم .....

و در آخر زندگی در کنار تو را میخواهم

غریبه

 

ای ستاره ما سلاممان بهانه است ، عشقمان دروغ جاودانه است،

در زمین زبان حق بریده اند ، حق زبان تازیانه است و آنکه با با تو صادقانه در دو دل کند های های گریه شبانه است

ای ستاره باورت نمی شود در میان باغ بی ترانه ی زمین ، ساقه های سبز آشتی شکسته است ، لاله های سرخ دوستی فسرده است ، غنچه های نورس امید لب وا نکرده مرده اند........

                                                                                      

                                                                        

 

                 

یکشب برای رد شدن از کوچه باغ تو


                       من هم شدم سیاه،  شبیه  کلاغ  تو


تا که سر از رموز سیاهی  درآورم


                       اینکه چرا شکسته حباب چراغ تو ؟!!


زیبا و دلفریبی!  اما چرا ؟ چرا


                         برده  دل قشنگ تو را زشت زاغ تو ؟


در آخر سکوت و سیاهی محض باغ 


                        روشن شدش برای دلم سوز و داغ  تو


آیینه ام سیاه شد ، افسوس، و نبود


                           در باغ ،  بلبلی که بگیرد سراغ تو

 

                                                                  

                           

 


 دنیا را بد ساخته اند......... کسی را که دوست داری،تورادوست نمی دارد. کسی که تورا دوست دارد ،تو دوستش نمی داری اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئین هرگز به هم نمی رسند و این رنج است