آســــمانــه

مقاله ی پر محتوا و کامل از مهدی اخوان ثالث 

تیتر های موجود در مقاله عبارت اند از:

- زندگی نامه سالشمار زندگی و آثار مهدی اخوان ثالث

- کتب شعر مهدی اخوان ثالث

- سالشمار زندگی

- سبک شعری

- نگرشی بر شعر و کتیبه اثر مهدی اخوان ثالث

- قطعاتی از اشعار ( زمستان )

- انتشار گفتگو های چاپ نشده ( مهدی اخوان ثالث )

- روایت و داستان در شعر مهدی اخوان ثالث

- مهدی اخوان ثالث مزشتی

- سنگ قبری نه شایسته مهدی اخوان ثالث

 - مهدی اخوان ثالث از نگاه دیگران

 موضوع مقاله: مهدی اخوان ثالث

 تهیه کننده و تنظیم: فرهاد

 پخش اختصاصی: از پرشین یوزر

 دانلود این مقاله از : [ لینک مستقیم ] ، [ BadonGo ] ، [ ZShare ] ، [ 4Shared ] ، [ Rapidshare ]

دوستان خوبم امروز داشتم یکی از آهنگهای خانوم حمیرا رو گوش میدادم 

به یاده این خواننده  افتادم با اون صدای دلنشینش

الان متاسفانه در بستر بیماریه 

واسش دعا بکینم هر چه زودتر خوب  بشه  و باز هم صدای قشنگشو بشونیم

ان شاالله ... خداوند همه مریضا رو شفا بده

 ناپلئون بناپارت : در دنیا فقط از یک چیز باید ترسید و آن خود ترس است .
ناپلئون بناپارت : اولین شرط توفیق شهامت و بی باکی است .
ناپلئون بناپارت : نایاب ترین چیزها در جهان دوست صمیمی است .
ناپلئون بناپارت : دردها و رنج ها فکر انسان را قوی می سازد
ناپلئون بناپارت : کسانی که روح نامید دارند مقصرترین مردم هستند.
ناپلئون بناپارت : کسی که می ترسد شکست بخورد حتما شکست خواهد خورد.
ناپلئون بناپارت : یک روز زندگی پر غوغا و در شهرت و افتخار بهتر از صد سال گمنامی است.
ناپلئون بناپارت : پیروزی یعنی خواستن .
ناپلئون بناپارت : عشق گوهری است گرانبها ، اگر با عفت توام باشد.
ناپلئون بناپارت : عفت در زن مانند شجاعت است در مرد

ناپلئون بناپارت : فداکاری در راه وطن از همه فضایل با ارزشتر است.

قسمتی اززندگی نامه گابریل گارسیا مارکوئزاز زبان خودش :

هنگام ناهار یکی دو اسکناس از کشوی میز بر میداشتم ، پایین میرفتم و در کافه گوشه خیابان غذا میخوردم ، سپس باز میگشتم و کار میکردم .  یکروز دستم به ته کشو خورد خالی بود .  به دوستانم نامه نوشتم و روزها را به انتظار جواب گذراندم .  هر روز صبح پله ها را چهار تا یکی پایین می آمدم  اما نامه ای نداشتم .  دوباره بالا میرفتم و صحفه ای به داستان خود می افزودم ، همینطور که جلو میرفتم ،  فهمیدم که هرگز نامه ای برای من نخواهد آمد و دوستانی که از آنها یاری خواسته بودم جواب نخواهند داد.......

در هتل مرتب ، اتاقم را عوض کردم تا به طبقه آخر رسیدم . صاحب هتل ( مادام لاکروا ) مرا صدا کرد وگفت

 در اتاق مستخدم ها زندگی کنید ،  بعدها کرایه هتل را خواهید داد .

در همان اتاق کتاب " کسی به سرهنگ نامه نمینویسد " را تمام کردم  در حالیکه یکسال کرایه نداده بودم.....

منبع : مجله مهر ، اردیبهشت ۱۳۵۷